biofeedback 

Szukaj według słów kluczowych:

Biofeedback: poprawa funkcji wzrokowej u pacjentów z hipoplazją nerwu wzrokowego

Hipoplazja (niedorozwój) nerwu wzrokowego jest jedną z przyczyn ślepoty i może dotyczyć jednej lub obu gałek ocznych, z różnym stopniem zaawansowania zmian w prawym i lewym oku. Niedorozwój nerwu wzrokowego często jest obciążony oczopląsem i zaburzeniami refrakcji. Jest to schorzenie trudne do zdiagnozowania, szczególnie w pierwszym roku życia.

Leczenie zaniku lub niedorozwoju nerwu wzrokowego nie jest obecnie możliwe. Aby wykryć wady wzroku w przypadkach asymetrii zmian w gałkach ocznych (jedno- lub obuoczne) konieczne jest wykonywanie badań okresowych. Leczyć należy natomiast niedowidzenie z nieużywania, ponieważ mózg wyłącza widzenie słabszego oka i następuje rozwój niedowidzenia, nakładającego się na pogorszenie wzroku spowodowane zmianami w nerwie wzrokowym.

Satysfakcjonujące rezultaty można jednak osiągnąć tylko wtedy, gdy rozpoczniemy terapię w pierwszym roku życia pacjenta. Odpowiednio zaprogramowane ćwiczenia rehabilitacyjne należy wdrożyć jak najszybciej po postawieniu diagnozy. Rehabilitacja wzroku powinna być intensywna, systematyczna i ciągła. Wtedy rokowania będą najbardziej korzystne, a dziecko będzie mniej narażone na zakłócenia z powodu zaburzeń widzenia: orientacji, poruszania się przestrzeni, samoobsługi, codziennych czynności, porozumiewania się z otoczeniem (pisania i czytania), czynności związanych z nauką, pracą i rekreacją.

W leczeniu niedowidzenia związanego z niedorozwojem nerwu wzrokowego metoda biofeedback cechuje się dużą efektywnością, nieinwazyjnością i bezpieczeństwem. Może być stosowana w rehabilitacji pacjentów niezależnie od wieku i czasu trwania choroby.

Po 5 cyklach rehabilitacji wzroku (1 cykl obejmuje około 20 treningów wzrokowych min. 4 razy w tygodniu) u pacjentki (ur.2005 orzeczenie o niepełnosprawności 04 - 0, diagnoza: oczopląs wrodzony obu oczu, niedowidzenie obu oczu, większe prawego oka. Badanie MR oczodołów: obraz MR nerwów wzrokowych przy zgodności z obrazem klinicznym może odpowiadać obustronnej hipoplazji nerwów wzrokowych), odnotowano:

  • widoczną poprawę ostrości wzroku do dali,

  • zmniejszenie oczopląsu,

  • wydłużenie fiksacji,

  • wydłużenie śledzenia i akomodacji,

  • rozpoznawania i identyfikowania.

Dziecko dobrze orientuje się w mikro- i makroprzestrzeni, ruch jest bardziej skoordynowany, pewny. Zalecanych okularów nie nosi, ponieważ lepiej funkcjonuje bez nich. Poruszając się w okularach czuje dyskomfort. Na początku rehablitacji dziewczynka niechętnie zasłaniała oko lepiej widzące, później zyskała bardzo wysoką motywację do terapii i chętnie ćwiczy.

BIOFEEDBACK hipoplazja terapia wzroku
rehabilitacja wzroku biofeedback zanik nerwu wzrokowego

Wyniki badań potwierdzają, że widzenie nie jest umiejętnością wrodzoną, lecz czymś, czego można się nauczyć. Osoby słabowidzące, które mimo noszenia okularów mają trudności z wykonywaniem czynności wzrokowych, mogą je poprawić wykorzystując metody rehabilitacyjne, unikając wykorzystania wzrokowych metod kompensacyjnych, stosując pomoce ułatwiających widzenie, dostosowując środowisko fizyczne itp.